سلام ۲روز پیش طبع شعرم اومد و شعری گفتم اگر شما من را می دیدید باورتان نمیشد من این را سرودم ولی واقعا این شعر را خودم گفتم قافیه خوبی ندارد ولی مضامینش قابل توجه است. (البته حمل بر خود ستایی نباشد) خواهش میکنم اسم خوبی برایش پیشنهاد کنید.

۱ـ زندگی جز تعبد هیچ نیست            صراط المستقیمی بیش نیست

۲ـ زندگی گوشت کباب مرغ نیست         خوردن بردن مردن هیچ نیست

۳ـ این زمین سرای جاویدان نیست          شهوات همراه جنت ها نیست

۴ـ جنتان را با حماران راه نیست              جز عشاق علی کس راه نیست

۵ـ جنتان عبدالبطون را جای نیست          جای شرک نفاق کین نیست

۶ـزندگی جز تعبد هیچ نیست                  تعبد جز اطاعت بیش نیست

۷ـزندگی جز عشق مولا هیچ نیست         ورطه در زندگی دون مایه نیست

۸ـخدمت خلق جز تعبد هیچ نیست          وز تعبد آدمی هیچ چاره نیست

۹ـتعبد جز لاله ی خونین نیست               لقای رب خلائق بیش نیست

۱۰ـامین طالب جنات نیست                   جز لقاء الله در او ارضا نیست

۱۱ـلقاء الله جز تعبد هیچ نیست              مردن از شهوت و اصنام بیش نیست

۱۲ـای برادر این جهان باقی نیست           وز سرای باقی این دنیا نیست

۱۳ـوصف این دنیا کار هر پست نیست      کز امین را قدرت توصیف نیست

۱۴ـمولا را عجز در این توصیف نیست        که جهان جز خلط انعام بیش نیست