بسم الرب الذی لا حول و لا قوه الا به

خودم را در ميدان كربلا ديدم . ديدم كه دارند به خيمه ها حمله ميكنند بي احترامي ميكنند تير مي اندازند و من همين جوري نگاه ميكنم و تاسف مي خورم. دريغ از يه جو غيرت!!! امام حسين ع را مي ديدم كه دارد ميجنگد تير مي خورد و من فقط نگاه ميكنم. با خود ميگويم : " آيا واقعا اين همان امام حسيني است كه من براي اوسينه ميزدم گريه ميكردم كلي هارت و پورت داشتم كه اگه آقا روببينم نميزارم قبل از مرگ  من كسي به ايشان چپ نگاه كنه واقعا همان است.

آري كل يوم عاشورا كل ارض كربلا حرم امامان ما علي النقي (ع) و امام هادي (ع) را منفجر كردند بعد ما روال عادي زندگي كوچكترين تغييري نكرد سامرا كربلا سال 2006 شد و حرمين امامان ما كربلا . عزاي عمومي اعلام شد ولي عزادار بين عموم مردم كم . تازه اگه بگوييم" آقا جون عزا است يه كم مدارا كنيد" ميگويند اگر اينجور باشد 365 روز سال يه بهانه اي هست كه عزادار شويم يعني اينقدر كم ارزش است براي ايشان كه اصلا اين رو به حساب نمي آورند   پس دوستان من هيچ بعيد ندانيد كه اگه فردا امام زمان بياد ما بهانه تراشي كنيم بگوييم گفت و گو و همزيستي مسالمت آميز بگوييم گفتمان بين تمدن ها و از جنگ سر باز زنيم . ما براي فاجعه 10 محرم سال 61 اينقدر سينه ميزنيم گريه ميكنيم ولي براي فاجعه

يك هفته پيش اينقدر بي تفاوت هستيم .

پس ما شيعه حقيقي نيستيم شيعه آن است كه در عزاي امام زمانش عزادار باشد. حداقل كم تر بخندد دست بزند ولي ما بي خيال عزا.

واقع بين اگر باشيم ميبينم امامان ما چون از نور واحدي هستنددر نتيجه امام با امام فرقي ندارد و با وجود اين بي تفاوتي بعيد نيست ما نسبت به حضرت امام زمان عج بي تفاوت باشيم ان شا الله كه اينجور نشود.  من اميدوارم تا زمان حضرت صاحب زمان عج آدم شويم و ايشان را حمايت كنيم تا كربلا تكرار نشود.

 لا حول و لا قوه الا بالله العزيز الحكيم