شايد از اين تيتر تعجب كرده باشيد ولي با خواندن كامل توضيحات و روايت ان شا الله شما هم به اين ادعا مي رسيد .

روايت : روزي مردي خوشحال نزد امام جواد (ع) آمد . آن مرد اظهار داشت خداوند امروز به من توفيق انفاق عطا فرموده و حال آنكه پدر شما فرمودند :((سزاوارترين روز براي شادي كردن ، روزي است كه خداوند به انسان توفيق نيكي كردن و انفاق نمودن به برادر ديني عطا نمايد.))

امام هم در جواب ايشان به او گفت : سوگند به جانم سزاوار است كه تو خوشحال شوي ؛ اگر عمل نيكوي خويشتن را پوچ و بيهوده نسازي يا بعد از آن چنين نكني. بعد امام جواد (ع) آيه ي۲۶۴ سوره بقره را تلاوت فرمودند : اي كساني كه ايمان آورديد بخشش هاي خود را بامنت و آزار باطل نسازيد. مرد گفت : - با اينكه من از شيعيان خالص شما مي باشم ، چگونه عمل نيكوي خودم را بيهوده و پوچ مي سازم!؟

سپس امام (ع) به تبيين اين موضوع مي پردازند كه منت گذاشتن فقط بر شخص مسكين و مورد ترحم قرار گرفته نيست بلكه بر ديگران هم مي توان بوسيله اين كمك منت نهاد . ((فكر كنم منظور امام از منت پز دادن است .))

- سپس امام (ع) مي فرمايند آيا منت نهادن يا آزار رسانيدن به اين مردم شديدتر است يا اينكه كسي به ما و فرشتگان مقرب الهي آزار رساند؟

- آن مرد زمان كوتاهي فكر كرده و مي گويد : اي بزرگوار ! آزار رسانيدن به شما و فرشتگان مقرب الهي سخت تر و بدتر است.

- امام جواد (ع) در جواب مي فرمايد : تو فرشتگان و مرا آزار دادي و بخشش خويش را آزاد ساختي .

مرد با حيرت مي پرسد: چرا؟! چرا فرشتگان الهي و شما را آزار دادم؟! چرا عمل نيكم تباه شد؟!

- تو ادعا كردي كه از شيعيان خالص ما هستي و همين حرفت ما را آزار داد.

- سپس امام (ع) پس از مدتي درنگ مي فرمايد‌: واي بر تو! (دقت كنيد روي صحبت امام با ما و امثال ما هست) آيا ميداني شيعه خالص ما كيست؟

- مرد با كلامي كه رنگ اشتياق دارد از امام جواد (ع) مي طلبد كه بيشتر توضيح دهد.

- امام جواد (ع) در جواب مي فرمايد: شيعه واقعي ما "حزبيل" است همو كه مومن آل فرعون بود. سلمان و ابوذر و مقداد و ياسر نيز از شيعيان خالص ما هستند . آنگاه تو خودت را در صف اين افراد برجسته قرار مي دهي (گويي امام با من و شما صحبت ميكند) و با اين ادعاي بزرگ كه براي خويشتن داري فرشتگان و ما را آزار مي دهي.

- سپس مرد پس از توبه و عذر خواهي از امام مي پرسد : اگر نگويم شيعه خالص شما هستم؛ پس چه بگويم؟      

- بگو از دوستان شما هستم . دوستان شما را دوست دارم و دشمنان شما را دشمن دارم.

- آن مرد چنين گفت.  

- آنگاه امام فرمود : اكنون پاداش بخشش هاي تو ، بسوي خودت بازگشت و بيهودگي و پوچي آنها برطرف گرديد.

نتيجه : پس دوستان اگر مي توانيم فردي باشيم كه در زمين راستگو تر از ما نباشد (مثل ابوذر) و تقرب  ما به درگاه آقا امام زمان (عج) مانند تقرب سلمان به پيشگاه پيامبر باشد همچنين ادعاهاي بزرگي كنيم و گرنه فرشتگان و از آنها مهم تر ائمه معصومين (ع) را آزورده ايم. 

نتيجه گيري از نتيجه : پس من به شخصه دوست و دوستار سرورم آقا امام زمان (عج) هستم نه شيعه خالص او.

                                                      التماس دعا و صلي الله علي محمد و آله الطاهرين