تو گیر و دار امتحانا همش تو این فکر بودم که موضوع یا سوژه ی اولین پست تابستانیم چی می تونه باشه . سوژه های خوبی هم به ذهنم رسید ولی ولی نمی دانستم که موضوع این پست وبلاگم -یکی از تلخ ترین موضوعات زندگیم - خواهد بود. این پست را درحالی که اشک چشمانم را پوشانده می نویسم ...... واقعا لحظات سختی است ......

خدایا ........ آخه چقدر مصیبت سر من میاد ! چند روز پیش که گفتن اون بی پدرا پرده حرمت حرم امامان ما در سامرا را دردیدند و امروز و امروز ...

یک دفعه یک افلاین برام آمد :

خبرگزاري فارس: آيت الله العظمي فاضل لنكراني از مراجع عظام تقليد قم، ساعتي پيش به ديار باقي شتافت. http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=8603260499

- من بهت زده اول انکار و بعد از سر اجبار تایید می کنم ..... سریع جواب افلاین را می دهم : "خالی نبند بابا ٬ تو سایتش ننوشته " و در جواب لینک خبر خبرگزاری فارس را دریافت می کنم. در آخر -با نفسي سنگين - گفتم : "خبر خوبی نبود."

- آری ٬ کل نفس ذائقه موت .... مرجع تقلید من به ملکوت اعلی پیوست ....... وای چه خبر تلخی ! ...... مردی که همواره آرزوی دیدارش را داشتم حالا باید آرزوی زیارت بقعه ی مبارکش را داشته باشم .... مردی که از کودکی با سایتش ٬ رسالش و عکساش مانوس شده بودم ٬ نزدیکای شهادت حضرت زهرا (س) به دیار باقی شتافت .

- بسیار با سواد بود ...... به هیچ عنوان خشک مغز و متحجر نبود ٬ حتی چندین بار  فتوای سال های پیش خود را تغییر داده بود .... ۳۰ سالگی مجتهد شد ..... هیچکس - حتی آیت بروجردی-  فکر نمی کرد او چه نابغه ایست ...... مسلما دیگر عالم تشیع همانند او را نخواهد دید !

- همین چند روز پیش رسالش رو می خواندم ولی نمی دانستم که اینقدر زود باید فاتحه برایش بخوانم.

خدایش بیامرزاد ........

پي نوشت : ۱. سايت مرحوم آيت الله لنكراني

                 ۲.مختصري از زندگي نامه ي معظم له